Dit verslag begint met een romantisch samenzijn van twee jonge mensen op een eeuwenoude grafheuvel tijdens een warme oktobernacht. Zij wensten bij iedere vallende ster dat zij in liefde verweven zouden raken. Dit is een verslag van het einde van een verhaal dat zo’n anderhalf jaar geduurd heeft. Het was een verhaal van vriendschap, verliefdheid, waardering, twijfel, verdriet, ongeluk en tenslotte wijsheid en toch geluk.
Kortom, ik zal vertellen hoe mijn relatie met Rúna ten einde gekomen is, vanuit mijn perspectief. Voor hen, die geïnteresseerd zijn in de gebeurtenissen, begin te lezen vanaf problemen.
Geluk en liefde
Het begin van het verhaal is mooi, de belevenissen van een jong stel. Helaas gaat altijd, wanneer men iets ‘for granted’ neemt de glans eraf. Wanneer het precies begon, durf ik niet te zeggen. Ik durf wel te stellen dat het met mij begonnen is. Om dat te verduidelijken, zal ik eerst uitleggen wat ik onder geluk versta. Geluk is voor mij dat je in een staat bent waarin je beseft dat je bént, en daar volkomen tevreden mee bent. Niet dat je alles om je heen maar klakkeloos accepteert en laat voor wat het is, geen minachting voor de buitenwereld, maar een tevredenheid met je eigen zijn. Weinig mensen zijn, denk ik, gelukkig. Geluk is denk ik, het ervaren van ware liefde voor jezelf. Om ook echt van anderen te kunnen houden, moet je eerst van jezelf kunnen houden. Als je echt van iemand houdt, dan waardeer je die persoon om wie hij is, en niet om wat hij voor jou betekent.
De meesten zoeken hun geluk in dingen buiten zich; plaatsen, voorwerpen, mensen. Zo ook ik.
Ik was al tijden niet gelukkig, maar ook zeker niet depressief ofzo, hoor. Hoe dan ook, ik haalde het geluk niet uit mijzelf, maar wilde dit uit onder andere Rúna halen. Uiteindelijk kom je onherroepelijk tot een situatie, waarin je ontevreden wordt, omdat dit geen werkelijk geluk is.
Miscommunicatie
Ik had het gevoel dat ik van onder andere Rúna niet genoeg waardering kreeg. Ik kreeg het gevoel dat deze relatie, met name op fysiek gebied mij geen voldoening gaf.
Maar om de lieve vrede te bewaren sprak ik dit zelden uit. Ik gaf Rúna niet langer de aandacht en waardering die zij verdiende.
Rúna op haar beurt deed er alles aan om onze relatie weer zo leuk te maken als vroeger. Misschien lag het wel aan haar? Misschien werd het beter als we nieuwe leuke dingen zouden doen.
Zonder dat we het echt van elkaar wisten hadden we allebei al over het uitmaken nagedacht.
Empathie
Laat ik hier beginnen met duidelijk te stellen dat mijn grootste levensles empathie, medevoelen of zelfs liefde, is. En dat ik eigenlijk altijd heel arrogant ik het leven gestaan heb. Ik heb bijvoorbeeld lange tijd gevonden dat ik meer waard was dan de meeste andere dreuzels. Ik heb geclaimd een allergie te hebben voor paupers, en daardoor ook mijn geestelijk minder bedeelde zusje minderwaardig behandeld. Eigenlijk had ik dus gewoon het gevoel dat de wereld om mij draaide. En dus ben ik nu tegen de lamp gelopen.
Problemen
De eerste aanleiding voor het einde was de geplande vakantie naar Italië. Mijn moeder zou met mij en Rúna naar Italië op vakantie gaan voor drie weken. Maar toen kwam het bericht dat Rúna’s opa op sterven lag. Hij zou eigenlijk binnen dat moment en drie weken later komen te overlijden. In het verband met deze vakantie kwam dit natuurlijk bijzonder slecht uit. Rúna was heel erg aan een vakantie toe, en wilde dolgraag mee, alleen wel op voorwaarde, dat als het moment daar was, ze door ons op het vliegveld gezet zou worden om terug te gaan naar Nederland. Dit leek mij niet zo’n goed idee, omdat ze dan de vakantie aan het wachten zou zijn op een slecht-nieuws bericht en daarna zou vertrekken, om mij daar alleen achter te laten. Dus ik stelde voor dat ze dan misschien maar beter niet mee kon gaan, en dat ik daarvoor in de plaats dan wellicht mijn beste vriend Barth mee kon nemen. Dat was de eerste pijnlijke steek.
Er werd uiteindelijk maar besloten om de vakantie een week uit te stellen, ook al was de auto al volledig ingepakt. Rúna was toen al op weg naar Nijmegen, omdat we van daaruit zouden vertrekken. We moesten er maar het beste van maken aldaar.
Maar omdat ik toch al mijn twijfels had over de relatie. Zag ik er een beetje tegenop. Het weekend liep dan ook slecht af. We deden wel leuke dingen, zoals spelletjes met mijn huisgenoot, lasagna bouwen en zwemmen in een meer, maar een groot deel van de tijd was Rúna aan het uitrusten van een zware week (waarin haar opa zo slecht was), terwijl ik wat gefrustreerd mezelf maar had te vermaken. Ik heb haar toen ook op de laatste dag vreselijk naar huis laten gaan. Het stond me toen zo tegen om haar een afscheidszoen te geven, dat ik niet eens gespeeld heb, en haar met een vreselijk rotgevoel terug heb laten gaan.
Later die dag heb ik met een goede vriend wat gepraat over dit probleem. Ik concludeerde toen dat ik gewoon meer waardering wilde, en dat dan maar in de vorm van meer seks met meer verschillende vrouwen. Een open relatie leek ideaal, alleen weinig optioneel, dus nam ik me maar voor om het uit te maken.
Toen Rúna me die avond belde om te vragen waarom ik zo afstandelijk gedaan had, legde ik maar voor om het uit te maken. We lieten dat toen in het midden en ik heb haar nog gekwetst met wat uitlatingen, die onder invloed van hertog Jan heel eerlijk en tactloos gedaan waren.
De volgende dag realiseerde ik mij, dat ik voor alleen wat exotische erotische ervaringen mijn relatie met toch eigenlijk wel een geweldig fantastisch iemand, die qua interesses en waarden heel goed bij mij past, domweg aan het kapotmaken was. We belden en ik probeerde te lijmen wat er te lijmen viel. Zij was verward, omdat ze eigenlijk van plan was ermee te stoppen.
De derde dag belden we weer en besloten toen om onze relatie toch nog voort te zetten, omdat we nog veel voor elkaar voelden. Maar omdat er veel gekwetst was, leek het beter om even een tijdje geen contact te hebben.
Echter in het tijdje geen contact stierf haar opa. Ik had me nooit echt gerealiseerd dat die man voor haar een soort vader geweest is. Ook de hele familie was ontdaan en Rúna had iemand nodig om haar verhaal kwijt te kunnen. Alle vriendinnen waren op vakantie, en de familie was niet aanspreekbaar. Ze belde me op om even te praten, maar ik was toen net bij vrienden en kapte daarom het gesprek af na een half uurtje.
Toen leerde Rúna ene bart kennen. Hij was heel lief voor haar, was een luisterend oor, en vervulde de taak, die ik als vriendje eigenlijk had moeten vervullen.
Rúna ging meer twijfelen over de relatie en wilde mij zo snel mogelijk zien. Ik had toen alleen al mijn beste vriend Barth over de vloer, dus het was erg lastig om iets te regelen. Het leek me toen beter om tot in het weekend te wachten en dan een hele week samen te zijn tot en met castlefest.
Later belde ze nog één keer, en in dat gesprek was er een kilte in haar stem, die haast niet meer te verdrijven was. En ze benadrukte dat bart heel lief was. Toch vervroegde ik onze afspraak niet.
Daarna kwam ik tot het besef dat er misschien wel eens wat meer met die bart kon zijn, iets soortgelijks had ik ookal meegemaakt met Solvej en Peter. Weer omdat ik een egoïst geweest was, die totaal geen rekening hield met de ander. Ik heb toen wat panische SMS’jes naar Rúna gestuurd en de hele nacht wakker gelegen.
Rúna, op haar beurt, werd toen wild verstoord terwijl ze bij een vriendin aan het logeren was, en was daardoor ongelukkig naar huis gegaan.
Er was een meeting op komst, waarna er wat mensen zouden gaan logeren bij bart. Rúna keek daar ook naar uit, ik vertrouwde het niet en wilde erbij zijn. Rúna gaf aan dat dit geen goed idee zou zijn.
Ik vertrouwde de boel niet, en brak in op haar e-mail en PM-inbox. Die zat helemaal vol met stuff van bart.
In een blinde paniek heb ik die bart gemaild dat ik vermoedde dat hij achter Rúna aanzat, en ik heb hem aangegeven dat Rúna en ik nog niet klaar waren, en hem heel erg dringend verzocht om afstand te nemen. Hij gaf later aan dat zijn contact met Rúna uitsluitend vriendschappelijk was, en dat het bovendien zijn stijl niet was om tussen mensen te komen.
Ik heb daarna met een boel mensen gepraat, die Rúna goed kenden. Maar die zeiden allemaal dat Rúna veel te integer was om wat te vozen met iemand en daarover niets tegen mij te zeggen. Ik geloofde alles en was gerustgesteld.
Na de meet belde ik Rúna om een afspraak te maken. Ze wilde niet dat ik die dag zelf zou komen, omdat ze het toch nog uit wilde maken, en ik dan zou moeten blijven slapen.
Dus ik ben gisterochtend naar haar toe gereisd, om het slechte nieuws te mogen ontvangen.
Uitkomst
Ik heb Rúna teveel gekwetst. Ik heb haar te lang geen waardering gegeven, gister heb ik haar pas weer benaderd op de manier, die ze altijd al wenste. Maar pas omdat ik toen beseft had wat ik kwijt zou raken. Rúna had er genoeg van, wilde rust en geen relatie meer, met wie dan ook.
Door de opeenstapeling van gebeurtenissen en fouten, die ik daarop gemaakt heb, was ik te laat om de relatie nog te redden.
lowlife
Verder kwam eruit dat ze op de avond van de meet gezoend had met bart. Voor hem heb ik geen goed woord meer over. Zijn soort hoort in het riool thuis. Hij is een jongen van bijna dertig, belooft mij dat hij alleen vriendschappelijk met haar omging en dat het zijn stijl niet is om tussen mensen te komen. Vervolgens slaat hij zijn slag bij een minderjarig emotioneel gesloopt meisje. Ik vind dit zo vies, immoreel en verwerpelijk. Eigenlijk zou zo iemand door iedereen vergeten moeten worden, maar helaas heb ik voorgenomen hem on sight een tik op zijn achterbakse gezicht te geven, of een Bart Tate in zijn rug, afhankelijk van hoe hij gepositioneerd is. Menselijk afval als hij kan niet zomaar ongestraft bestaan. Voor hem geen empathie.
Ikzelf
Ik heb ontzettend veel nagedacht over mijzelf en mijn motieven. Ik heb me gerealiseerd dat ik al lang niet gelukkig was, en ook moreel niet goed meer in de wereld stond. Ik heb me voorgenomen mijzelf te veranderen. Te beginnen bij mezelf te waarderen, niet te onder- of vooral overschatten, en wanneer ik weer liefde voor mezelf voel, ook liefde voor de andere mensen te voelen.
Slot
Met deze insteek kon ik Rúna beloven om eigenlijk de relatie niet voort te zetten, maar er opnieuw aan te beginnen, omdat ik een beter mens zal zijn. Maar zoals al gezegd, wilde Rúna alleen maar rust, vrijheid en niets meer weten van relaties.
Er zijn ineens zoveel gebeurtenissen opeengestapeld, dat het haast welhaast lijkt of het niet zo heeft mogen zijn: De Italië-vakantie, de opa, de plotselinge komst van haar vader uit IJsland, de afwezigheid van vriendinnen, de inmening van bart, radeloze acties op momenten dat er beter niet gehandeld had kunnen worden...
Ironisch genoeg hebben we nog gelopen die dag bij de plek waar deze clip opgenomen is: http://www.youtube.com/watch?v=DT6tpUbWOms De tekst van dat lied is erg van toepassing op de situatie. Ik heb ontzettend veel spijt van een heleboel. Vooral van dat ik Rúna zo gekwetst heb. Ik wilde dat ik mij zoveel dingen eerder beseft zou hebben, eerder gerealiseerd zou hebben en anderen met meer empathie benaderd zou hebben. Had ik maar een tijdmachine, maar die heb ik niet...
Ookal vind ik het jammer, en ben ik ervan overtuigd dat we met mijn verbeterde levenshouding een fantastische relatie zouden kunnen hebben, begrijp en respecteer ik haar keuze.
Haar moeder, met wie ik een goede band heb, vond het verschrikkelijk. Van haar vader kreeg ik een boek mee, dat hij zonder goed te weten waarom de dag daarvoor gekocht had.
Ik ben met haar moeder en zusje toen naar Epe gegaan, waar hun zomerhuisje is. Dat was verschrikkelijk gezellig, en ik ben echt blij dat ik daar nog gewoon welkom ben. Het zijn geweldige mensen en een geweldige plek.
Ik heb daar gemediteerd, en begin het geluk te vinden, wat ik aan het begin van het verhaal beschreven heb.
Toen ik in de grafheuvel uit het begin weer beklom, was de hemel, die eerder bewolkt was geweest helder. Ik stond er nu alleen, ouder en wijzer. En geloof het nog niet, maar toen ik daar net stond, schoot er een vallende ster langs de hemel!
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif?v=92.1){kind=small}
oskarius's journal
calm
mixed
gloomy
contemplative
disappointed
annoyed
devious
pissed off
poetic
artistic
anxious
ecstatic
tired
busy
cynical